Rozdział 11 Drzwi do śmierci, może ktoś z nich skorzysta?

          Piotrek po zakończeniu rozmowy z Martyną usłyszał dzwonek telefonu. Na wyświetlaczu spostrzegł że numer jest mu zupełnie obcy. Odebrał go i usłyszał jakiś płacz w słuchawce.
-Halo, halo ratunku!!!-krzyczał zapłakany głos.
-Halo, kto mówi?-spytał chłopak
-Ratuj mnie. On mnie goni!
-Gdzie jesteś? A w ogóle to kto mówi? Halo halo.
Ktoś rozłączył słuchawkę a Piotrek nie tracąc czasu do tracenia zadzwonił pod numer który przed chwilą dzwonił. Odebrała go osoba o takim samym głosie, tylko że niepłacząca.
-Halo?-spytała osoba z drugiej strony słuchawki.
-Dzieńdobry ktoś dzwonił do mnie przed chwilą z tego numeru.
-Aaa pomyłka!!! Haha dał pan się nabrać.
-Jeśli jeszcze raz będziecie do mnie dzwonić z takimi rzeczami skończy się to na policji. Rozumiecie?
-Aha dobrze. Przepraszamy.
Chłopak rozłączył się i odłożył telefon. Była dopiero siedemnasta więc wyszedł na spacer. Był początek sierpnia więc było dostatecznie ciepło. Spacerował po warszawskich ulicach bez celu przez około dwie godziny.
           Wracając do domu zadzwonił mu telefon.Tym razem numer był znajomy. Dzwoniła Marta.
-Cześć Piotrek jesteś w domu?
-Nie na spacerze. A coś się stało?
-Tak on chyba powoli umiera.
-Boże jedyny kto umiera?
-Powiem ci w Leśnej Górze przyjeżdżaj do szpitala.
-Ok będę za jakieś piętnaście minut.-chłopak rozłączył się i pędem zaczął biec do szpitala. Nie zważał na to jaki był kolor światła na przejściu dla pieszych. Czerwony czy zielony i tak przechodził. Cały czas rozmyślał nad słowami Marty. Kto umiera? Dlaczego? W głowie roiło mu się od takich pytań ale odpowiedzi miał bardzo mało można powiedzieć że nawet wcale. Po dziesięciu minutach uporczywej próby przedostania się przez zatłoczone miasto dotarł do szpitala w Leśnej Górze. Gdy zdążył przekroczyć próg SOR-u czekała na niego zrozpaczona lekarka.
-Piotrek dobrze że tak szybko przyszedłeś! On umiera, powoli ale umiera.
-Ale kto umiera?
-Choć zobacz.-powiedziała Marta, złapała Piotrka za rękaw i zaprowadziła na OIOM. Po wejściu na sale chłopak się przeraził. Na łóżku szpitalnym leżał Sambor, chirurg Michał Sambor. Mężczyzna miał ciężki wypadek samochodowy i zapadł w śmierć kliniczną. Piotr udał się do pokoju lekarskiego i zapytał
-Doktorze Sambor, Michał Sambor jakie ma szansę?
-Jego rokowania nie są najlepsze. Miał bardzo ciężki wypadek samochodowy, jest w stanie śmierci klinicznej. Jest nie wielka szansa na to że z tego wyjdzie.
-Ale jednak jest szansa?
-Aha no to do widzenia.-chłopak pożegnał się z lekarzem i podszedł do łóżka pacjenta.
-Doktorze, w co doktor się wplątał.-powiedział Piotrek i wyszedł z oddziału.
_____________________________________________________________
Coś mi nie pasuje w początku ale dalej jest Ok. Chyba. Bynajmniej mnie tak się wydaję. Oglądaliście film ''Bogowie'' z Tomaszem Kotem w roli głównej? Film jest super polecam. Opowiada o profesorze Zbigniewie Relidze który po raz pierwszy przeszczepił serce. Pozdrawiam Julia